Kategoria: Przedszkole

W środku zimy to święto wypada, gdy mróz na dworze i biały śnieg pada…

W zatońskim przedszkolu Dzień Babci i Dziadka rządzi się innymi zasadami niż ogólnie przyjęte. U nas ta uroczystość została już od dawna lekko przesunięta w kalendarzu na miesiąc luty. I właśnie 10 lutego 2026 na zatońskiej sali została przez dzieci przygotowana „Herbatka dla Babci i Dziadka”. Stała nie tylko w filiżankach na stołach przykrytych kwiatowymi obrusami, ale została też „posłodzona” występami przedszkolaków.

Grupa Kapibary w hiszpańskich strojach rozpoczęła swój występ od wyśpiewanej powitanki. Popłynęły ciepłe słowa o tym, że babcia jest skarbem a dziadek przyjacielem, że to właśnie z nimi dzieci najbardziej lubią się bawić. Starsze przedszkolaki zaprosiły swoich dziadków do udziału w przedstawieniu. Wygłaszały wierszyki, w których dziękowały za miłość, opiekę, pomoc, zabawy, a nawet za lepienie pierogów i zrywane z drzewa jabłuszka. Dzieci dużo wiedziały o swoich dziadkach: o ich dzieciństwie i młodości, o czasie kiedy byli jeszcze młodymi rodzicami i zajmowali się swoimi dziećmi. To wszystko opowiedziały w rymowanych strofach.

Starsze przedszkolaki zaśpiewały też dla dziadków. Były piosenki o dziadkach z wnukami na zimowym spacerze w śnieżnych płatkach i o czasie, który przemija, bo zmienia młodą dziewczynę i silnego mężczyznę w babcię i dziadka. Nastrojowe i wzruszające piosenki na koniec występu zamieniły się w skoczną opowieść o tym, co dzieje się w nocy, gdy wnuki idą spać.

Finałem były pokazy taneczne w hiszpańskim stylu. Dzieci zatańczyły walczyka do popularnej znanej dziadkom piosenki oraz tanecznie wypiły włoską kawę.

Ostatnim punktem uroczystości było wręczenie dziadkom upominków. Dzieci przygotowały medaliony i kwiatki z własnym portretowym zdjęciem, które wcześniej wzajemnie sobie robiły na zajęciach z profesjonalnym fotografem. Był to moment pełen serdeczności, ale i zachwytu naszych gości. Grupa Kapibary sprawiła swoim dziadkom dużo radości. Herbatka została posłodzona 💕 🫖 

Renata Dobrucka-Ratajczak

 Zdjęcia Małgorzata Lewandowska 

W czwartek 15 stycznia 2026 dzieci z wielką radością szły do przedszkola, bo miał to być wyjątkowy dzień. Już od progu witała wszystkich dekoracja z balonów i serpentyn. Do sali zamiast dzieci zaczęły przychodzić: zwierzątka, dinozaury, policjanci i postacie z bajek, a wszyscy w pięknych kolorowych strojach. Był to dzień karnawałowego balu 🎈

Po śniadaniu na przedszkolaków czekał pan fotograf, który każdemu zrobił zdjęcie w jego pięknym przebraniu. Była też chwila na zaprezentowanie swojego kostiumu innym dzieciom w przedszkolu.

W tym roku nasz bal karnawałowy prowadziły dwie wspaniałe animatorki, które dbały o to aby każde dziecko dobrze się bawiło. Na początku było powitanie przez przybicie „piąteczki”, a potem rozpoczęły się najróżniejsze tańce. Przebierańcy tańczyli w parach i w kółeczkach, tańczyli jak sprężynka, na siedząco, stojąco, a nawet leżąco. Szczególnie barwne były pląsy z kolorowymi szyfonowymi chustkami. Wodzirejki proponowały różne zabawy taneczne z klaskaniem i tupaniem.

Kiedy uczestnicy balu poczuli się już trochę zmęczeni, przyszedł czas na poczęstunek przygotowany przez rodziców. Na stolikach znalazły się same pyszności: soczki, owoce, babeczki, galaretki, deserki oraz inne przekąski uwielbiane przez dzieci.

Po krótkiej przerwie przedszkolaki wróciły jeszcze na parkiet, ale tańce były już trochę spokojniejsze: taniec „zamrażaniec”, karnawałowy wąż czy „kierowcy autobusu”.

Nasz bal karnawałowy był bardzo udany. Choć tańce się skończyły, to do późnego popołudnia widać było wśród dzieci dużo radości 🎊🎉

Małgorzata Lewandowska 

red. RDR

 

Skrzypi wóz, wielki mróz, wielki mróz na ziemi. Trzej Królowie jadą, złoto mirrę kładą. Hej kolęda, kolęda 🎶🎵🎶

Uroczystość Objawienia Pańskiego w kościele Matki Bożej Częstochowskiej z występem jasełkowym dzieci z przedszkola w Zatoniu dnia 6 stycznia 2026 ☺️

Zdjęcia Dariusz Pawlak

 Renata Dobrucka-Ratajczak 

Wśród nocy ciemnej gwiazdka jaśnieje

Drogę wskazuje nam do Betlejem…

 A Betlejem pojawiło się w zatońskiej sali, gdzie nad skromną szopką prawdziwie zaświeciła gwiazda, niebo pokryło się tysiącem iskier rozsypanych przez aniołki. 10 grudnia 2025 przybliżył się do nas betlejemski cud. Wszystkie przedszkolaki stanęły wokół stajenki.

Wielkie wydarzenia zapowiedziały aniołki, które przyszły na ziemię. Wskazały na Maryję i Józefa zmierzających do Betlejem. Zmęczeni Rodzice szukali domu, bo miało się narodzić Dziecię. Jedynym domem okazała się dla nich tylko nędzna szopa.

Niezwykłą gwiazdę rozświetlającą niebo dostrzegli pasterze. Nie rozmieli co się stało, sądzili że to pożar na chmurze. Jednak starszy anioł wyjaśnił, że w Betlejem narodził się mały Jezus, który przyniósł miłość dla całego świata – Boża Dziecina, i zaprowadził ich do stajenki. Pasterze nieco przestraszeni nie mieli co ofiarować Jezuskowi, więc zabrali tylko wełnę, ser, mleko, owoce i miód.

Za pasterzami do Dzieciatka udali się też bogaci trzej królowie. Choć na dworze był wielki mróz – królowie przybyli z daleka i ofiarowali złoto, kadzidło i mirrę. Po odwiedzinach różnych gości, którzy ucieszyli Maryję i Józefa – Boża Mamusia utuliła Synka i zaśpiewała mu kołysankę.

Jednak szopka czekała jeszcze na najważniejszych, choć najmniejszych gości czyli małe dzieci. A małe przedszkolaki przyszły do Jezuska z wielką radością. Przyniosły mu szaliczek i czapeczkę, cieplutkie buciki i nawet swoje zabawki: samochodzik, wózeczek i pluszowego misia. Mały Jezusek już spał w żłóbeczku, a wielka radość pozostała jeszcze w śpiewanych kolędach, pastorałkach i świątecznych tańcach.

Na koniec popłynęły do wszystkich bożonarodzeniowe życzenia 🎄🌟

W sercach radosnego pokoju,

W domach świątecznego nastroju,

W mikołajowym worku prezentów na cały rok.

W ustach by dźwięki kolęd rozbrzmiewały,

Na stole sianka i opłatka białego,

A na święta zdrowia i radości

Oraz szczęśliwego nowego roku!

Renata Dobrucka-Ratajczak 

W tym roku zatońskie przedszkolaki oczekiwały wizyty Mikołaja wcześniej, bo już w piątek 5 grudnia 2025. Z tej okazji przygotowały mikołajkowe prace plastyczne. Korytarz przedszkola został przystrojony zimową dekoracją.

Nasz specjalny gość, bardzo zapracowany, przybył do naszego przedszkola tuż po śniadaniu, a dzieci przywitały go z wielką radością. Starsze przedszkolaki zaprosiły go w przedszkolne progi powitalną piosenką. Mikołaj usiadł na specjalnie przygotowanym miejscu, żeby chwilę odpocząć. Wysłuchał  wierszy recytowanych przez młodsze dzieci:

Mikołaju, Mikołaju,

przybywasz z dalekiego kraju.

Grzeczne dzieci Cię witają,

a niegrzeczne przepraszają”.

 

Drogi Mikołaju, my Ciebie prosimy,

zatrzaśnij za sobą okna dla złej zimy.

Usiądź tutaj z nami i razem z aniołkami,

obdarz nas dzieciaki pięknymi prezentami!

Po krótkiej pogawędce każde dziecko otrzymało od Mikołaja piękny upominek, po który należało osobiście podejść. Od niektórych wymagało to nie lada odwagi, ale trzeba przyznać, że na tę chwilę wstąpiła ona w każde dziecko. Oprócz upominków dla każdego dziecka i pracownika, były także prezenty dla grup, do zabawy w przedszkolu.

Mikołaju, Mikołaju, Mikołaju święty

przyniosłeś nam dzisiaj przepiękne prezenty!

A my dla Ciebie laurki mamy,

bo tak mocno Cię podziwiamy!

Dzieci chciały spędzić jeszcze trochę czasu z Mikołajem, ale tego dnia czekało go dużo pracy. Wręczyły mu więc laurki, album i upominek. Udało się nam jeszcze na koniec zaśpiewać razem kolędę. Święty pożegnał się z nami i poszedł dalej, ale obiecał, że w przyszłym roku wróci.

Po spotkaniu z Mikołajem dzieci rozeszły się do sal, gdzie rozpakowały paczki. Okazało się, że Mali Giganci mogą od teraz bawić się w prehistoryczny świat dzięki figurkom dinozaurów oraz lalkami bobasami, które można wykąpać w wanience, zabrać na spacer w wózku. Starsze przedszkolaki z grupy Kapibary otrzymały klocki konstrukcyjne, klocki magnetycznymi i karty Dobble.

To był wyjątkowy dzień. Dziękujemy Ci Mikołaju, że nas odwiedziłeś 🎅

Małgorzata Lewandowska i Izabela Kmiecik 

red. RDR

Pierwszy pluszowy miś powstał już ponad 120 lat temu. Od początku był symbolem przyjaźni i pocieszenia. Pluszowego misia lubią wszyscy: dziewczynki i chłopcy, dzieci i dorośli, weseli i smutni. Tak właśnie jest. Nie ma dziecka, które nie miałoby swojego pluszowego misia. Niekiedy już starego, zniszczonego, ale najbardziej ulubionego…

25 listopada 2025 obchodziliśmy w naszym przedszkolu święto tej pluszowej zabawki. Każdy przedszkolak przyniósł swojego misia i opowiedział związaną z nim historię. Swoje misie przyniosły też panie nauczycielki. Kto miał – założył ubranie z misiem. Ten dzień był okazją do różnych wspólnych zabaw z misiami i śpiewania piosenek o misiach 🐻

Młodsze i starsze przedszkolaki przygotowały ciekawe prace plastyczne. Malowały farbami, wyklejały plasteliną, wełną lub suchymi liśćmi. Wycinały sylwetkę misia z brystolu i układały ją na kartce. Powstały prace wykonane różnymi technikami, które znalazły się na przedszkolnej wystawie.

W Dniu Pluszowego Misia było też czytanie książek o misiach i słodkie misie do zjedzenia. To był bardzo miły dzień 🧸

Renata Dobrucka-Ratajczak 

Zdjęcia Izabela Kmiecik i RDR

20 listopada 2025 starszaki z grupy Kapibary wybrały się na wycieczkę autobusem komunikacji miejskiej do Szkoły Podstawowej nr 24 w Zielonej Górze Drzonkowie. Zostały zaproszone przez uczniów kl. Ia na udział w warsztatach z udzielania pierwszej pomocy. Było nam tym bardziej miło, bo uczniami tej klasy, są między innymi, nasze dawne przedszkolaki. Profesjonalne zajęcia w formie warsztatów poprowadził pan Czesław – tata jednego z uczniów tej klasy.

Pan Czesław jest od dziesięciu lat czynnym ratownikiem medycznym Państwowego Ratownictwa Medycznego, posiada też kwalifikacje ratownika pola walki, pracował na misjach wojennych. Spotkał się z przedszkolakami i uczniami, by wspólnie przećwiczyć udzielanie pierwszej pomocy.

Zajęcia rozpoczęły się od zaprezentowania fantoma szkoleniowego do ćwiczenia resuscytacji. Pan ratownik wyjaśnił dzieciom jak ważny jest czas w udzielaniu pierwszej pomocy oraz samo jej podjęcie. Dzieci też mogą odegrać w tym ważną rolę. Dlatego też wspólnie uczyliśmy się, jak oceniać stan poszkodowanej osoby, wzywać pomoc, wykonywać resuscytację. Ćwiczyliśmy to na fantomie oraz na misiach przyniesionych przez dzieci, zachowując zasadę – widzę, słyszę, czuję.

Kolejnym ćwiczeniem warsztatowym było wykonywanie resuscytacji z pomocą defibrylatora AED. Podłączenie pacjenta do urządzenia znacznie ułatwia i pomaga użytkownikowi w udzielaniu pierwszej pomocy. Ponieważ defibrylatory można już spotkać w wielu miejscach publicznych, dlatego warto by już dzieci wiedziały jakie ma zastosowanie.

Pan ratownik prowadzący warsztaty uczył też dzieci jak postępować z poszkodowanymi, którzy po udzieleniu pierwszej pomocy poczują się lepiej – jak ułożyć pacjenta by ułatwić krążenie krwi i pozostawić w pozycji bocznej ustalonej. To także przećwiczyły dzieci.

Pierwsza pomoc to nie tylko postępowanie w wyniku zatrzymania akcji serca i oddechu. Dzieci poznały też jak zabezpieczyć poszkodowanego w czasie ataku epilepsji, jak pomóc przy oparzeniach i złamaniach kończyn. Tematyka warsztatów była więc szeroka.

Ze spotkania przedszkolaki wyszły z dużą wiedzą i nabytymi umiejętnościami. Najważniejszymi z nich było to, by w sytuacjach trudnych zadbać przede wszystkim o własne bezpieczeństwo, prawidłowo wzywać służby ratunkowe i nie bać się udzielać pierwszej pomocy 🩺 🚑

Renata Dobrucka-Ratajczak 

 

Rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku, obchodzona 11 listopada, jest zawsze okazją do uroczystych spotkań w naszym przedszkolu. W tym roku, 7 listopada 2025 w przededniu święta, odbyło się takie spotkanie starszych i młodszych przedszkolaków. Wszyscy ubrali się odświętnie.

Chętne dzieci nauczyły się na pamięć i zaprezentowały przed kolegami i paniami nauczycielkami wiersze o tematyce patriotycznej. Wszyscy nauczyli się pieśni i piosenki o Polsce, o naszej ojczyźnie. Zaśpiewali pięknie, by okazać szacunek swojej ojczystej krainie. Swoje uczucia zaprezentowali też w tańcu z chorągiewkami. O godz. 11:11 wszyscy odśpiewali polski hymn. Wszystkie te wydarzenia znalazły się w naszym filmie.

Z okazji Narodowego Święta Niepodległości został zorganizowany w Miejskim Przedszkolu nr 43 konkurs plastyczny na kokardę narodową. Tą piękną ozdobę możemy z dumą nosić w czasie polskiego święta. W konkursie wzięło udział 32 dzieci z całego naszego przedszkola, w tym aż 16 dzieci z oddziału w Zatoniu. Z konkursowych prac powstała wyjątkowa wystawa. Pięcioro dzieci otrzymało wyróżnienia za szczególnie oryginalne i samodzielne prace. Na wszystkich uczestników konkursu czekają już dyplomy i nagrody o charakterze patriotycznym.

Renata Dobrucka-Ratajczak

Pierwsze w tym roku szkolnym uroczyste spotkanie starszych przedszkolaków z grupy „Kapibary” z rodzicami odbyło się 8 października 2025. Przygotowaliśmy teatrzyk o Krasnalu Hałabale w oparciu o klasyczną lekturę polskiej literatury dziecięcej „Z przygód krasnala Hałabały” Lucyny Krzemienieckiej. Książeczka napisana dla dzieci już blisko sto lat temu nic nie straciła na aktualności. Tutaj fikcja literacka, baśniowe postacie i zwierzęta mówiące ludzkim głosem, połączone są prawdziwą wiedzą przyrodniczą. Dzieci poznają świat natury w przystępny dla nich sposób czyli w formie bajki. Do naszego występu przygotowaliśmy scenariusz na podstawie dwóch ostatnich rozdziałów książki. Dekoracja do przedstawienia ukazywała wątki zawarte w bajce, a więc mały staw z trzcinami, orzechy laskowe z leszczyny i dwie sójki wśród gałęzi 🍂

Krasnal Hałabała zaprzyjaźnił się z Leszczyną dziewczyną. Poprosił latem o laskowe orzeszki, ale dowiedział się, że będę one dopiero jesienią. Zapomniał oczywiście o tym terminie, bo niebawem nasłuchał się opowieści bociana, odlatującego za morze. Ta opowieść o ciepłych krajach nie dawała spokoju Krasnalowi.

Tymczasem wrócił do Leszczyny, ale okazało się, że ta już rozdała dojrzałe orzeszki laskowe Wiewiórce, Myszce i pani Zającowej. I tylko ostatni orzeszek został dla Krasnala. Ciągle powracające myśli w głowie Hałabały stały się w końcu tematem rozmów z Sójkami. Obiecały Krasnalowi, że same go zabiorą za morze.

„Wybierać się jak sójka za morze…” – to powiedzenie, które w końcu doskonale zrozumiał Hałabała. Nie doczekał się dalekiej podróży, bo Sójki tylko obiecywały, podlatywały, przysiadały, jadły żołędzie, zasypiały, znowu leciały… ale tylko za las i nad łąką. Prawdziwą mądrością wykazał się Wróbel. To on wyjaśnił, jaki jest zwyczaj Sójek, i że zimą jest u nas pięknie, a mroźne i śnieżne dni można wytrzymać.

Mały Krasnal Hałabała wiele się nauczył od swoich leśnych przyjaciół. Zrozumiał jesienne zwyczaje zwierząt przygotowujących się do zimy, robienia zapasów, odlatujących albo pozostających ptaków. Starsze przedszkolaki, też bawiąc się w teatr i ucząc swoich ról, wzięły udział w prawdziwej lekcji przyrody. Na zakończenie swojego występu zaśpiewały dla gości jesienne piosenki. A po piosenkach i zasłużonych brawach wszyscy wzięliśmy udział w słodkim poczęstunku przygotowanym przez rodziców 🍂

Renata Dobrucka-Ratajczak

Zdjęcia i filmy Małgorzata Lewandowska

Nadeszła jesień, a wraz z nią jesienna tematyka zajęć w przedszkolu. Właśnie zakończyliśmy tydzień o mieszkańcach parków i lasów. Był to tydzień ze zwierzętami: wiadomościami i ciekawostkami o ich wyglądzie, trybie życie, menu, przygotowaniach do zimy. Starsze przedszkolaki rozmawiały o różnicach między ssakami i ptakami oraz pomiędzy parkiem a lasem. Utrwaliły sobie, które z ptaków odlatują na zimę. W tym tygodniu oczywistym gościem w przedszkolu stał się leśniczy Leśnictwa Zatonie pan Grzegorz Działo. Odwiedził nas 2 października 2025.

Na początku spotkania pokazał swoje zawodowe dystynkcje i oznaczenie na koszuli. Wyjaśnił dzieciom, jakie osoby pracują w leśnictwie i czym się zajmują. Wspólnie obejrzeliśmy dydaktyczny film dla dzieci przygotowany przez Lasy Państwowe.

Pan leśniczy opowiadał w jaki sposób opiekuje się leśnymi zwierzętami, jak przygotowuje paśniki i lizawki, by w czasie ciężkiej zimy mogli z nich korzystać czworonożni mieszkańcy lasu. Dzieci dowiedziały się też, że leśnicy celowo orają dla dzików wybrane miejsca zwane buchtowiskami. Pozostawiają tam żołędzie i inne smakołyki, które dziki będą tam poszukiwać i nie niszczyć rolniczych upraw.

W czasie spotkania wyjaśniliśmy sobie czym się różni sarna od jelenia: że samica sarny to koza a samica jelenia to łania, że samce mają poroże, które co roku spada i odrasta większe, że jelenie mają poroże większe niż sarny, bo i są większymi zwierzętami. Pan leśniczy opowiadał o wilkach, które można zobaczyć w naszych lasach, także i o tym, że spotkanie z łosiem jest możliwe i w naszym regionie.

W podziękowaniu za ciekawe zajęcia wręczyliśmy panu leśniczemu wspólnie przygotowany jesienny obrazek – pracę plastyczną z wyklejonymi w formie drzewa zasuszonymi kolorowymi liśćmi, pod którym umieściliśmy rysunki zwierząt. Pan leśniczy obdarował dzieci maskotkami, ołówkami i lnianymi woreczkami z wizerunkiem sikorki. Umówiliśmy się na kolejne, już zimowe spotkanie w naszym przedszkolnym ogrodzie. Mamy tam nasze stałe zadanie  🙂

Renata Dobrucka-Ratajczak